Αλήθεια, ποιά επιλογή να κάνεις ανάμεσα σε 2 κορυφαία mindjobs: Του δώσε πανελλαδικές (γιατί το κράτος δε θέλει 60000 άνεργους απο τα 18, οπότε τους μαντρώνει για επόμενα 5-6 χρόνια, ξεζουμίζοντάς τους ψυχολογικά και οικονομικά), και του “Μην ασχοληθείς” και να μείνεις χωρίς καμία ακαδημαική γνώση, κρίση, έτσι ώστε να σε μεταχειρίζονται ευκολότερα και να ψηφίζεις ΧΑ μαζί τα υπόλοιπα ζώα.
Τι απο τα 2 αλήθεια ; Να μείνεις τελείως ανειδίκευτος (και συνεπώς ελκυστικός στον σκορπαλευρά εργοδότη των 200ε), ή να ανοίξεις το μυαλό σου και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς σε τι μπουρδέλο χώρα ζεις και να γίνεις πρόσφυγας (οικονομικός, πολιτικός, ακαδημαϊκός).
Δεν ξέρω για μένα, για σένα, για τους άλλους, αλήθεια.
Η Ελληνίδα Μάνα εχει αποφασίσει για σένα χρυσό μου - μα δίνει ο ξαδέρφος σου, μα πρέπει να μπεις στο Πανεπιστήμιο, μα μα αυτά ειναι τα όνειρά σου (σίγουρα δικά σου;), μα εγω θέλω το καλύτερο για σένα, μα οι άλλοι τι ειναι, καλύτεροι απο σένα;
Έλα, ξενύχτα λίγο ακόμη, ξεζουμίσου (κατα το “βασανίσου”) να αποστηθίσεις τον τηλεφωνικό κατάλογο 2010-2013 (τι; δεν ειναι ακόμη στην ύλη;) και να μάθεις να αναπτύσεις τι σκέψη σου όπως σου λεει η βιομηχανία των φροντιστηρίων (φροντιστήριο στην έκθεση, θεε μου).
Σοφή η Ελληνίδα μάνα. Μόνο που όταν βλέπει τους δείκτες οικονομίας, ανεργίας, μετανάστευσης, απορρόφησης, προοπτικών, χαμηλώνει την τηλεόραση.
Γιατί παλεύει τους πεφωτισμένους που θέλουν το λαό χαζό και αμόρφωτο. Οπότε η λύση, προφανής: Ας στιβαχτούμε σε όσα ΑΕΙ και ΤΕΙ θα απομείνουν μετά το Αθηνά 1,2,3 και τσάφ ! Ανάπτυξη
Αλήθεια, τι να διαλέξεις -
(Source: narrcotics)
(Source: urbanfragment)
(Source: camillahaugehansen)
Γιατί τρέχεις, τρέχεις, σχεδόν χωρίς ανάσα,
πέφτεις, εξουθενωμένος, σχεδόν νεκρός
μέχρι να ξανασηκωθείς πάλι
και να αρχίσεις απο την αρχή ίσως
και πάντα τρέχοντας
-
the running man, σήμερα το γραψα
-υπόκλιση-
Μικρό κορίτσι μικρό μου αστέρι
κρατάς τον κόσμο στο ένα σου χέρι σφιχτά
σαν να’ταν δέρμα σου
Ο αέρας παίζει με τα μαλλιά σου
κι εγώ βουλιάζω στης θάλασσάς σου το μπλε
το μπλε το βλέμμα σου
Να’σουν προσευχή να ημέρευα τα κύματα
ένα φυλαχτό για να το κρατώ
Να’σουν ένα φως να μη χάνω πια τα βήματα
ένας ουρανός να ονειρευτώ
(Source: kellymccaleb)
Wonder… by ~MysteryHeaven
Drove on by your house today,
I know it’s hard to stay away.
It’s allright, you pick a fight,
But my heart is on the tray.
Whatever you may think of me
Your know that there’ll never be
Someone who loves you more than I do.
One day you will understand
You had me in the palm of your hand,
And I will be gone, I leave you to wonder.
I took a breath, looked at your door,
The times that I’ve been here before.
Your smiling face, your warm embrace,
Those days are not here anymore.
Whatever you may think of me
Your know that there’ll never be
Someone who loves you more than I do.
One day you will understand
You had me in the palm of your hand,
And I will be gone, I leave you to wonder.
Drove on by, I don’t know why
It’s so hard to stay away.
I kiss goodbye, a teary eye,
It’s another lonely day…
